Πάσχα στην Όλυμπο Καρπάθου

 Δείτε εδώ

Μεγάλη Παρασκευή στα χωριά της Καρπάθου

 

Νωρίς το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής οι γυναίκες πηγαίνουν με λουλούδια που έχουν μαζέψει από τους κήπους τους, στους Ναούς για να στολίσουν τον Επιτάφιο. Ο στολισμός του Επιταφίου γίνεται στις αυλές των εκκλησιών κατά την ώρα της Ακολουθία των Μεγάλων και Βασιλικών Ωρών. Επάνω του βάζουν φωτογραφίες των προσφιλών τους ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή ή μαύρες κορδέλες που έχουν γραμμένα τα ονόματά τους, για να είναι κοντά στον Χριστό. Επίσης, βάζουν χαρτιά στα οποία έχουν γράψει μαντινάδες για τους τεθνεώτες. Μετά το πέρας της Ακολουθίας της Αποκαθήλωσης οι γυναίκες στέκονται μπροστά από τον Επιτάφιο και ψέλνουν το παραδοσιακό μοιρολόι για τον Ιησού. Μαζί με τον Χριστό θρηνούν και τους δικούς τους νεκρούς. Το απόγευμα τελείται η Ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου, όπου τα Εγκώμια τα ψέλνουν μικρά παιδιά. Το βράδυ περιφέρουν τον Επιτάφιο σε όλα τα σοκάκια των χωριών. Η Ιερά πομπή επιστρέφει στον Ναό κοντά στα μεσάνυκτα. Στην Όλυμπο Καρπάθου κατά τη διάρκεια της περιφοράς, ο Επιτάφιος είναι τυλιγμένος με ένα άσπρο σεντόνι που συμβολίζει το σάβανο των κεκοιμημένων. Ο ιερέας σταματά μπροστά από τα σπίτια οικογενειών που πρόσφατα έχει κοιμηθεί κάποιος δικός τους και τον μνημονεύει.

Οι ψίθυροι

 

Καθισμένη στο κατάστρωμα
Κοιτάζοντας το νησί να χάνετε
Θυμάμαι τις βόλτες στο φεγγαρόφωτο
Εκεί που μου έλεγες ότι μ΄αγαπάς

Εκεί που μου έδινες υποσχέσεις
Όταν μας ανακάτευε τα μαλλιά ο αέρας
Τώρα οι υποσχέσεις σου «ξέβαψαν»
Σαν τη λαδομπογιά στην κουπαστή

Στο Κυκλαδονήσι

 

Περπατώ αμέριμνη στα μικρά πλακόστρωτα σοκάκια της χώρας του όμορφου νησιού, χαζεύοντας τους τουρίστες και τους ντόπιους που πηγαινοέρχονται. Έξω από ένα κάτασπρο σπίτι με γαλάζια πορτοπαράθυρα, που πάνω του αναρριχάται μία μωβ μπουκαμβίλια,  κάθονταν τρείς γιαγιάδες με τις μαγκουρίτσες τους. Συζητούσαν για τα περασμένα χρόνια, τότε που οι άνδρες τους ήταν ναυτικοί και ταξίδευαν και εκείνες έμεναν πίσω για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Τι δύσκολο για μια γυναίκα να μεγαλώνει τα παιδιά της ολομόναχη! Σκέφτηκα! Στο διπλανό σοκάκι, κάτω από μια κληματαριά, ήταν ξαπλωμένος ένας σκύλος με σχιστά μάτια που πάνω του καθόταν μια γκρίζα γάτα. Θαύμα! Οι δύο αιώνιοι εχθροί συμφιλιώθηκαν! Παίρνω το δρομάκι που οδηγεί στην κορυφή του βουνού, στο μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Σουρούπωνε, ο χρυσαφένιος ήλιος σιγά-σιγά βουτούσε μέσα στη θάλασσα. Ένα ιστιοφόρο πέρασε από μπροστά του και τον έκρυψε με τα μεγάλα πανιά του. Μακάρι να γινόμουν γλάρος, να έβλεπα από ψηλά το Κυκλαδονήσι!

Άγγελοι από στάχτη

 

Τώρα οι πύρινοι δράκοι έφυγαν
και μέσα στην πόλη δύο άγγελοι γεννήθηκαν
Ψάχνουν ένα μονοπάτι να ξεφύγουν
Από το «Μάτι» που πετάει φωτιά

Περπατούν στα φαρδιά σοκάκια
εκεί δεν τους κυνηγούν φλογισμένα χέρια
κάθονται στη λίμνη του Παραδείσου
μακριά από τη φρίκη της στάχτης